Skip to Content
Bij het doorgaan op deze website ga je akkoord met het opslaan van cookies voor de verbetering van het website gebruikLees meer
06-83614777info@echt-leven.nl
Echt-leven

Echt-leven

  • Over mij
    • Ontmoet de therapeuten
  • Echt-leven traject
  • Webshop
  • Ervaringen
  • Blog
    • Vlog
  • Contact
  • Kennisbank
0
Echt-leven

Echt-leven

  • Over mij
    • Ontmoet de therapeuten
  • Echt-leven traject
  • Webshop
  • Ervaringen
  • Blog
    • Vlog
  • Contact
  • Kennisbank
Home Tips

Tips

Showing 1 Result(s)

5 tips van onrust naar rust – klik hier

Lees verder

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

petrina_echtleven

Opgegroeid met psychisch zieke ouders?
Ik help KOPP volwassenen naar herstel 🕊️
✍🏻 Auteur | Voorbij de schaduw van mijn jeugd
Plan je intake in ↓

Wat ontdekte jij als kind dat je moest doen, zodat Wat ontdekte jij als kind dat je moest doen, zodat het met je vader of moeder goed ging?

Moest je groter zijn?
Liever?
Slimmer?
Rustiger?
Stiller?

Misschien leerde jij: als ik me aanpas, blijft het veilig.
Als ik goed oplet, kan ik voorkomen dat het misgaat.

Zo voelde jij je verantwoordelijk voor je ouders.
En op een bepaalde manier zorgde je daarmee ook voor jezelf.

Want jouw leven ging door.
Jouw ontwikkeling stopte niet.
Het leven ging niet op pauze.

Maar eigenlijk was het de omgekeerde wereld.

Jij voelde je verantwoordelijk voor de mensen die verantwoordelijk waren voor jou.

En vergeet niet: jij was toen nog klein.
Je had hen nodig.
Dat was van levensbelang.

Juist daarom is dit zo complex.

Heel stilletjes kan dit patroon je leven zijn binnengeslopen.
Je aandacht ging niet naar jezelf, maar naar de ander.

Hoe voelt mama zich?
Wat heeft papa nodig?
Moet ik iets doen?
Moet ik juist niets zeggen?

En nu je volwassen bent, is dat patroon vaak niet zomaar gestopt.

Alleen zijn er meer mensen bijgekomen.
Je partner.
Je kinderen.
Je collega’s.
Je vrienden.

Je hoofd staat nog steeds aan voor iedereen om je heen.

Maar stoppen met dit patroon is niet egoïstisch.
Het betekent niet dat je koud wordt.
Of dat je niemand meer liefhebt.

Het betekent dat je mag leren onderscheiden wat van jou is en wat niet.

Want als je blijft dragen wat nooit van jou was, kan je lichaam op een dag niet meer.

Dan noem je het misschien burn-out.
Of depressie.
Of gewoon: ik kan niet meer.

Maar vaak ligt de wortel veel dieper.
Bij het kind dat al veel te vroeg verantwoordelijk werd.

Wil jij daar niet eerst volledig op vastlopen?
En ben je het beu om steeds voor iedereen aan te staan?

Juist hiervoor is ruimte in het groepstraject Voorbij de schaduw van JOUW jeugd.

Reageer met GROEP of stuur mij een privébericht, dan ontvang je alle informatie.
✿ Petrina Haak | Echt-leven traumatherapie
✿ Voor KOPP-volwassenen die willen herstellen van de impact van hun jeugd door middel van groepstrajecten en lichaamsgerichte traumatherapie
✿ www.echt-leven.nl | Stuur een DM voor vragen of informatie
Almaar onvervulde hoop maakt ziek. Maar een vervul Almaar onvervulde hoop maakt ziek.
Maar een vervuld verlangen is een levensboom.
Spreuken 13:12

In mijn praktijk zie ik vaak een kantelpunt ontstaan wanneer iemand stopt met hopen op iets wat al jarenlang niet vervuld werd.

Niet één dag uitgestelde hoop.
Maar jaren van teleurstelling.

Jaren waarin je misschien bleef verlangen naar erkenning, veiligheid, liefde, steun of gezien worden door je ouders.

En elke keer dat het opnieuw niet kwam, liet dat iets achter.
Scheuren. Butsen. Builen.

Het is begrijpelijk dat je je ouders daarvoor verantwoordelijk houdt.
En ook dat je afstand wilt houden.

Maar er kan een pijnlijk én belangrijk besef komen:

Mijn ouders hebben mijn behoeften en verlangens niet vervuld.
En als ze dat hadden gekund, hadden ze het waarschijnlijk gedaan.

Dat onder ogen zien doet pijn.
Want het betekent dat je misschien moet stoppen met wachten op verandering die niet komt.

Maar juist daar kan ook herstel beginnen.

Voel jij die onvervulde hoop?
Merk je hoe het je ontmoedigt, neerslachtig maakt of eenzaam laat voelen?

Ploeter niet alleen door. Juist hiervoor is ruimte in het groepstraject Voorbij de schaduw van JOUW jeugd.

Reageer met GROEP of stuur mij een privébericht, dan ontvang je alle informatie.

✿ Petrina Haak | Echt-leven traumatherapie
✿ Voor KOPP-volwassenen die willen herstellen van de impact van hun jeugd door middel van groepstrajecten en lichaamsgerichte traumatherapie
✿ www.echt-leven.nl | Stuur een DM voor vragen of informatie
Ik werd stil Hield mijn adem in Stond niet stil bi Ik werd stil
Hield mijn adem in
Stond niet stil bij mijn wil
Hield mijn adem in
Ik was stil

Vanaf dat ik grenzen durfde aan te geven begon ik mezelf meer en meer veilig te voelen. Niet omdat de reacties altijd passend en fijn waren, ik heb echt zoveel strijd op mijn grenzen gehad (en bij vlagen nog steeds).

Alleen ik oefende om niet stil te staan bij wat anderen van mijn grenzen vonden. Ik ontdekte dat mijn grens hun ook iets mag doen. 

Vooral toen ze het nog niet gewend waren, zolang zei ik niets en wist mijn omgeving niet beter dan: Petrina vind alles prima. Ze is stil en verlegen. En heeft geen mening. 

En ik oefende dat ik geen toestemming nodig had voor mijn grenzen. Ja ik mocht zelfs mijn grens verkeerd aangeven en dat was winst. Want natuurlijk deed ik dit weleens fout, en zal ik hier nog weleens fouten in maken. De winst was dat ik onderweg was. Ik probeerde het. En als ik het verkeerd deed kon ik altijd het verbeteren. Zo groeide ik. Langzaam. Met vallen en opstaan.

Herken jij één van mijn ervaringen? Deel het hieronder en onthoudt dat het niet zo hoeft te blijven!

✿ Petrina Haak | Echt-leven traumatherapie
✿ Voor KOPP-volwassenen die willen herstellen van de impact van hun jeugd door middel van groepstrajecten en lichaamsgerichte traumatherapie
✿ www.echt-leven.nl | Stuur een DM voor vragen of informatie
Ik hoor het je zeggen: “Ik wil het nu eindelijk ee Ik hoor het je zeggen: “Ik wil het nu eindelijk eens loslaten!” Je hebt het telkens opnieuw en opnieuw geprobeerd. En het maakt je zelfs wanhopig.

De wereld leert je dat je moet loslaten, en iedereen is er maar druk mee. Wil je iets loslaten? Dan mag dat en zal ik straks de stappen voor je helder maken. Allereerst wil ik iets delen over hoe ik dit zelf anders heb mogen doen.

Nooit meer hoef ik iets los te laten. En dat is zo lekker, dit kan ook voor jou! Ik mag het overdragen aan God. Stiekem pak ik het nog weleens terug, dus heb ik hier met vallen en opstaan profijt van. Telkens wanneer het mij lukt om het bij God te laten dan hervind ik rust. Ik merk dat ik dan minder energie verlies en meer kan richten op wat ik te doen heb, in het dagelijks leven. Want tja, de dingen die ik aan God overdraag, die kunnen daar nogal van afleiden. Of zorgen dat ik er geen energie meer voor over heb. 

Wil jij niet overdragen en wel loslaten? Natuurlijk mag dat ook. Alleen dan nodig ik je uit tot een nieuwe stap. Want veel te vaak zie ik dat je vanaf het begin direct al afwijzend naar het onderwerp staat. Je wilt eerlijk gezegd meer vermijden en er zo snel mogelijk vanaf zijn, daardoor ben jij zo gebrand op loslaten. Wat gebeurd er wanneer je het eens wel stevig vasthoudt?

Wat kies jij? Ga jij overdragen aan God reageer dan met een 🕊️ en wil jij oefenen met eerst vasthouden en dan loslaten reageer dan met 🙌🏼

✿ Petrina Haak | Echt-leven traumatherapie
✿ Voor KOPP-volwassenen die willen herstellen van de impact van hun jeugd door middel van groepstrajecten en lichaamsgerichte traumatherapie
✿ www.echt-leven.nl | Stuur een DM voor vragen of informatie
Volg op Instagram

Contact

Petrina Haak

Nieuwe Tiendweg 11A
2922 EN Krimpen aan den IJssel

Belnummer 27

KvK: 71623507

Volg en praat mee

Echt-leven 2026 Petrina HaakPrivacybeleid