Bij het opgroeien leerde ik om mezelf los te laten. Om te overleven stopte ik het volgende allemaal opzij van mezelf:

  • Gevoelens
  • Gedachten
  • Ideeën
  • Behoefte
  • Mijn ….. (vul maar in)

Daar zat toch niemand op te wachten. Nee lief zijn, zo leerde ik, had vooral met anderen te maken. Het begon bij de ander en zo ging ik aan de slag. Om de gevoelens van anderen positief te beïnvloeden of de behoefte van de ander te vervullen. Op deze manier lief zijn gaf mij een stukje bestaansrecht. Het gevoel dat ik ergens toe deed. Ik was ergens nodig. Helaas werkte dit maar beperkt, want als het mij niet lukte? Dan bevestigde het nog veel harder dat ik tot last was en dat niemand op mij zat te wachten.

Foto van Pixabay
Lees verder